ختنه و عفونت مجاری ادراری

یکی از مهم‌ترین دلایلی که برای ختنه می‌شمرند، پیشگیری از عفونت مجاری ادراری است. می‌گویند که ختنه، به میزان سه الی ده برابر احتمال عفونت مجاری اداری را کاهش می‌دهد. با شنیدن این عدد کف آدم می‌برد و می‌خواهد تیزی بردارد و در دم خودش را ختنه کند، اگر ختنه نشده باشد!

فرض کنیم که این عدد ده برابر در یک مطالعه بی‌نقص و بی‌عیب به دست آمده است، با این حال، ختنه کردن را توجیه نمی‌کند.

 اول اینکه عفونت ادراری در پسرها تنها در یک سال اول بعد از تولد شایع است، و در همین یکسال اول هم یک رخداد نسبتاً نادر است، حدود یک درصد. یعنی از هر هزار نوزاد ختنه نشده زیر یک‌سال، تنها ده نفر دچار عفونت ادراری می‌شوند. حالا ده برابر هم که احتمالش کم شود، می‌شود از هزار نوزاد یک نوزاد. یعنی اینکه باید هزار نفر را ختنه کنیم، تا نه نفر کمتر دچار عفونت ادراری بشوند! به عبارت دیگر به ازای هر یک نفر که به وسیله ختنه از عفونت اداری نجات یافته، صد و ده نفر بی‌خود و بی‌جهت ختنه شده‌اند! تیغ بر زمین نه که به درد و رنجش نمی‌ارزد!

این اعدادی که من حساب کردم، برای بهترین حالت بود، حالتی که ختنه ده برابر اوضاع را بهتر می‌کند. مقدار دقیق‌تر، در شکل است که با استفاده از این مقاله تهیه شده. خود شکل از این صفحه گرفته شده.

حالا بیایید این اعداد را یک جور دیگر گزارش کنیم. به جای اینکه به احتمال رخ دادن عفونت ادراری توجه کنیم به احتمال رخ ندادنش نگاه کنیم. به فرض اینکه احتمال رخداد عفونت در مجاری ادراری نوزاد ۱ درصد است، احتمال رخ ندادن عفونت در مجاری اداری نوزاد ۹۹ درصد می‌شود.  حالا اگر همه را ختنه کنیم، احتمال رخ دادن عفونت ده برابر کم می‌شود و به یک دهم درصد کاهش میابد. این یعنی اینکه احتمال رخ ندادن عفونت ادراری می‌شود ۹۹/۹ درصد. یعنی تنها نه دهم درصد اوضاع بهتر شده است. حالا این به زحمت و درد و رنج و خرجش می‌ارزد؟